Alex

Alex

email Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Πότε λήγουν στην πραγματικότητα τα τρόφιμα;

Τι ακριβώς σημαίνει η ετικέτα με την ημερομηνία λήξης στις τροφές; Οι περισσότεροι από εμάς πιστεύουμε ότι με το πέρας αυτής της συγκεκριμένης μέρας, τα φαγητά που αγοράζουμε πρέπει αμέσως να πεταχτούν στα σκουπίδια.
Όπως, όμως, μας ενημερώνουν οι ειδικοί (και, με λιγότερα επιστημονικά επιχειρήματα, οι περισσότεροι φοιτητές), αυτή η ημερομηνία δεν είναι ακριβώς αυτό που πιστεύουμε.
Στην πραγματικότητα,  αυτή η ετικέτα που λέει “Ανάλωση κατά προτίμηση πριν από…” δεν έχει να κάνει με την ασφάλεια του τροφίμου, αλλά με την ποιότητα και την γεύση του.
Στην πραγματικότητα, μπορούμε να καταναλώσουμε τα περισσότερα τρόφιμα αρκετές μέρες μετά την ημερομηνία λήξης τους. Ας ρίξουμε μια πιο αναλυτική ματιά.
Γάλα: Τις περισσότερες φορές, μπορούμε να το καταναλώσουμε μέχρι και 3-5 ημέρες αργότερα.
Αυγά: Αντέχουν 3-5 εβδομάδες στο ψυγείο.
 Πουλερικά και θαλασσινά: Πρέπει να τα μαγειρέψετε ή να τα καταψύξετε μέσα σε μία ή δύο μέρες αφού τα αγοράσετε.
Μοσχάρι και χοιρινό: Μαγειρέψτε ή καταψύξτε μέσα σε τρεις με πέντε ημέρες.
Φαγητά σε κονσέρβα: Οι τροφές που είναι όξινες - όπως ο χυμός ντομάτας - μπορούν να αντέξουν για 18 μήνες, ή και παραπάνω. Άλλες τροφές, με χαμηλή οξύτητα, όπως τα πράσινα φασόλια, μπορεί να αντέξουν μέχρι και 5 χρόνια κλειστά.
Έτοιμες σαλάτες: Όπως είναι λογικό, δεν λήγουν μέσα σε δυο μέρες. Οποιοδήποτε λαχανικό δεν έχει σαπίσει, μπορεί να φαγωθεί.
Ζυμαρικά: Η ετικέτα τους δείχνει ότι έχουν μεγάλη διάρκεια ζωής.
Η πραγματικότητα λέει ότι είναι ακόμα μεγαλύτερη μήνες, μπορεί να χρόνο, για την ακρίβεια.
Γιαούρτι: Μπορεί να καταναλωθεί μία εβδομάδα μετά την ημερομηνία λήξης. 
Μερικές χρήσιμες συμβουλές που πρέπει πάντα να θυμόμαστε είναι οι εξής:
Αγοράζουμε τα προϊόντα πριν την ημερομηνία λήξης
Αν είναι ευαίσθητο τρόφιμο, το τοποθετούμε όσο πιο γρήγορα γίνεται στο ψυγείο. Αν δεν προλαβαίνουμε να το μαγειρέψουμε γρήγορα, τότε το βάζουμε στην κατάψυξη.
Εφόσον ένα προϊόν έχει τοποθετηθεί στην κατάψυξη, είναι ασφαλές για κατανάλωση και μετά την ημερομηνία λήξης του.
 
 
 
 
 
 

Βίδες καρμπονάρα με πράσο και μπέϊκον

Υλικά
6 φέτες μπέικον κομμένες σε μικρά κομμάτια
4 πράσα κομμένα σε λεπτές φετούλες
1/2 λεμόνι, το ξύσμα του και το χυμό του
1/4 ματσάκι μαϊντανό ψιλοκομμένο
αλάτι κατά βούληση
φρεσκοτριμμένο πιπέρι κατά βούληση
30 γρ. τριμμένη παρμεζάνα
2 αυγά
400 γρ. βίδες
 
Βήματα
1
Γεμίζουμε μια κατσαρόλα με αλατισμένο νερό και αφήνουμε να πάρει βράση σε μέτρια φωτιά.
2
Στο μεταξύ σοτάρουμε το μπέικον σε ένα βαθύ τηγάνι, σε μέτρια φωτιά, για 8-10 λεπτά μέχρι να πάρει χρώμα και να γίνει τραγανό.
3
Αφαιρούμε το μπέικον από το τηγάνι και το τοποθετούμε σε απορροφητικό χαρτί. Πετάμε το τυχόν λίπος που έχει μείνει στο τηγάνι.
4
Βάζουμε στο τηγάνι το πράσο, αλάτι και πιπέρι και σοτάρουμε μέχρι να πάρει χρώμα το πράσο περίπου 10 λεπτά.
5
Μόλις πάρει βράση το νερό στην κατσαρόλα, προσθέτουμε τα ζυμαρικά και τα βράζουμε σύμφωνα με τις οδηγίες της συσκευασίας ώστε να είναι αλ ντέντε. Μόλις είναι έτοιμα, τα στραγγίζουμε και κρατάμε 1/4 φλ.τσ. από το ζωμό που έβρασαν.
6
Σε ένα μπόλ χτυπάμε τα αυγά και προσθέτουμε το ζωμό από τα μακαρόνια, το ξύσμα και το χυμό του λεμονιού και την παρμεζάνα. Ανακατεύουμε καλά τα υλικά. Προσθέτουμε τα ζυμαρικά, το μπέικον, τα πράσα και μαϊντανό. Αλατοπιπερώνουμε και ανακατεύουμε καλά τα υλικά.
7
Πασπαλίζουμε με λίγο ακόμη τυρί αν θέλουμε και σερβίρουμε αμέσως.
8
TIP
Μπορείτε να προσθέσετε λαχανικά όπως κολοκυθάκια,μελιντζάνες,αφού πρωτα τα σωτάρετε ξεχωριστά και τα στεγνώσετε σε ένα απορροφητικό χαρτί.
 
 
Ο Βασίλης Πατσής είναι Σεφ και παρουσιάζει το "ΠΑΣ...ΜΑΓΕΙΡΕΥΟΝΤΑΣ" στην ΚρήτηTV! 
 
 
 
 

Ψητό αρνίσιο μπούτι με δεντρολίβανο,σκόρδο χαρίσσα και λεμόνι

Υλικά
1 μπούτι αρνί ή μια σπάλα του 2 - 2,5 κιλά
2 κ.σ. πάστα Harissa
ελαιόλαδο
Μερικά κλαδάκια δεντρολίβανο
2 ολόκληρα κεφάλια σκόρδου
2 λεμόνια κομμένα στη μέση
Αλάτι και πιπέρι
 
Βήματα
1
Προθερμαίνετε το φούρνο στην υψηλότερη θερμοκρασία.
 2
Προετοιμάστε το αρνί αφαιρώντας το λίπος , αν υπάρχει. Αλείψτε την πάστα (Harissa )πάνω από το κρέας το αλάτι και το πιπέρι. Κόψτε ένα κεφάλι σκόρδου στη μέση πλαγίως και τοποθετήστε το σε ένα μεγάλο ταψί μαζί με το μισό δεντρολίβανο και τα λεμόνια κομμένα και αυτά στη μέση και βάλτε πάνω το κρέας.
 3
Σπάστε τις υπόλοιπες σκελίδες του σκόρδου και σκορπίστε τις γύρω και πάνω από το κρέας μαζί με το υπόλοιπο δεντρολίβανο.
 4
Περιχύνετε το ελαιόλαδο.
 5
Σκεπάστε με αλουμινόχαρτο για να μη μπαίνει αέρας.
 6
Τοποθετήστε το στο φούρνο και αφήστε για 5 λεπτά και στη συνέχεια μειώνετε τη θερμοκρασία στους 150 βαθμούς και αφήστε το να ψηθεί για 3 ώρες. Μην ανοίγετε για να ελέγξετε το κρέας. Απλά αφήστε το.
 7
Μετά από 3 ώρες και αφού είναι έτοιμο το αφήνετε 20 λεπτά να ξεκουραστεί, το κόβετε και το σερβίρετε όταν κυριολεκτικά ξεκολλάει το κόκαλο.
 8
Αν θέλατε να κάνετε σάλτσα, αφαιρέστε και το οποιοδήποτε λίπος.
Ζεσταίνουμε στο τηγάνι τους χυμούς του, αφήνουμε να δέσουν ,στη συνέχεια περιχύνουμε το κρέας.
 
 
Ο Βασίλης Πατσής είναι Σεφ και παρουσιάζει το "ΠΑΣ...ΜΑΓΕΙΡΕΥΟΝΤΑΣ" στην ΚρήτηTV! 
 
 
 

Ζάχαρη από χουρμάδες, μια εντελώς διαφορετική ζάχαρη

Η καλλιέργεια της χουρμαδιάς είναι τόσο παλιά όσο και ο ίδιος ο πολιτισμός. Λαοί από την Αρχαία Αίγυπτο μέχρι το σύγχρονο Μεξικό έχουν καλλιεργήσει τα δέντρα αυτά για τη διατροφική τους αξία και τις ιδιότητες που συμβάλλουν σε μια καλή υγεία. Οι κάτοικοι της Μεσοποταμίας καλλιέργησαν τις χουρμαδιές ως βασικό αγαθό πριν από 7000 χρόνια. Οι ανασκαφές δείχνουν ότι τα δέντρα αυτά αναπτύχθηκαν στην Αίγυπτο την ίδια εποχή.
Η γεωγραφική θέση και η χρονική συγκυρία έβαλαν τη χουρμαδιά στο κέντρο της μετακίνησης της ανθρωπότητας από τις νομαδικές στις γεωργικές καλλιέργειες.
Τα χαρακτηριστικά που έκαναν δημοφιλείς τις χουρμαδιές σε αυτούς τους πρώτους αγρότες, επέτρεψαν στο ιδιαίτερο αυτό φρούτο να εξαπλωθεί σε όλο τον κόσμο. Μεταφέρθηκε δυτικά στη Βόρεια Αφρική και ανατολικά στην Ινδία, τόσο μέσω της επέκτασης της καλλιέργειας όσο και μέσω των στρατιωτών, των εμπόρων και των μεταναστών που έπαιρναν τους πλούσιους σε ενέργεια χουρμάδες μαζί τους σε μεγάλες διαδρομές και πέταγαν τα κουκούτσια τους, αφού έτρωγαν τη σάρκα.
Πιο πρόσφατα, οι εξερευνητές, οι έμποροι και οι ιεραπόστολοι πέρασαν τους χουρμάδες πέρα από τους ωκεανούς και η κατανάλωση του φρούτου εξαπλώθηκε και εκτός Ευρασίας, φθάνοντας και στην Αμερική.
Η ανθεκτικότητα του δένδρου, ιδιαίτερα η ικανότητά του να επιβιώνει σε ένα ευρύ φάσμα θερμοκρασιών και να αναπτύσσεται ακόμη και σε άγονα εδάφη, ήταν ένας ακόμη λόγος της εξάπλωσής του.
 
Τα τελευταία χρόνια, η έρευνα σχετικά με τα συστατικά των χουρμάδων προσέφερε μια επιστημονική βάση για τα θρεπτικά οφέλη της κατανάλωσής τους που είχαν υπόψη τους οι προηγούμενες κοινωνίες. Αυτές οι μελέτες έδειξαν ότι οι χουρμάδες είναι μια καλή πηγή φυτικών ινών και σημαντικών ορυκτών, όπως το κάλιο, το μαγνήσιο, ο χαλκός, το ασβέστιο και ο σίδηρος.
Είναι σημαντικό να αναφερθεί ότι οι μελέτες έχουν επίσης αναγνωρίσει όλα όσα παραδοσιακά πιστεύονταν σχετικά με το ενεργειακό περιεχόμενο των φρούτων αυτών.
Οι υδατάνθρακες μπορούν να αντιπροσωπεύουν πάνω από το 70% ενός χουρμά, ανάλογα με την ποικιλία και την καλλιέργεια. Αυτό εξηγεί γιατί ήταν τόσο προσφιλείς στους αρχαίους ταξιδιώτες και αιτιολογεί επίσης γιατί η σάρκα τους μπορεί να χρησιμεύσει ως υπόστρωμα για την παραγωγή σακχάρων.
 Σήμερα, με την ευαισθητοποίηση απέναντι στη λευκή ζάχαρη και την παχυσαρκία, ορισμένες εταιρείες συνδυάζουν τις παραδοσιακές γνώσεις για τους χουρμάδες με τις σύγχρονες μεθόδους παραγωγής για να εκχυλίσουν, να εξαγάγουν και να κρυσταλλώσουν τους φυσικούς σακχαρίτες που περιέχονται στα φρούτα και να παράγουν μη-επεξεργασμένα, φυσικά γλυκαντικά που εξακολουθούν όμως να έχουν ωραία γεύση.
Πολλοί είναι εκείνοι που παράγουν επίσης μια σπιτική έκδοση της ζάχαρης από χουρμάδες ή ακόμα και σιρόπι. Επειδή χρησιμοποιούνται ολόκληροι οι χουρμάδες για την παραγωγή της σπιτικής ζάχαρης, η παρουσία ινών αφήνει ένα μικρό υπόλειμμα που δεν θα διαλυθεί σε ζεστά υγρά ή κατά το ψήσιμο κάποιων προϊόντων.
Έχει μια γλυκιά γεύση που μοιάζει με καραμέλα και είναι πολύ πιο ξεχωριστή από την καστανή ζάχαρη, αν και έχει παρόμοια εμφάνιση.
 Η κρυσταλλική ζάχαρη από χουρμάδες που παράγουν τα τελευταία χρόνια διάφορες εταιρείες βασίζεται σε μια διαδικασία που διαχωρίζει τα μέρη των σακχάρων (γλυκόζη και φρουκτόζη) και τα κρυσταλλοποιεί χωρίς να τροποποιεί τη φύση τους.
Το αποτέλεσμα είναι μια λευκή κρυσταλλική σκόνη, πολύ διαλυτή στο νερό, με ουδέτερη ή ελαφρώς φρουτώδη και γλυκιά γεύση. Έχει 100% φυσική φυτική προέλευση και δεν περιέχει καθόλου GMOs, αλλεργιογόνα ή γλουτένη.
Με τα σάκχαρα των φρούτων, οι βιομηχανίες και οι κατασκευαστές από τους κλάδους των τροφίμων και των καλλυντικών έχουν την ευκαιρία να καινοτομήσουν, βελτιώνοντας το προφίλ τους όσον αφορά τα «καθαρά», φυσικά προϊόντα που μπορούν να ρίξουν στην αγορά.
Η ζάχαρη από χουρμάδες μπορεί επίσης να αποτελέσει βασικό συστατικό σε μαρμελάδες, παγωτό, γιαούρτι, καραμέλες, μπισκότα καθώς και αλκοολούχα και ενεργειακά ποτά αλλά και συμπληρώματα διατροφής.
 
Φωτεινή Πουρνάρα
 
 

Οι πιο υγιεινές πηγές πρωτεΐνης

Aυγά
Κάθε αυγό περιέχει 6 γραμμάρια πρωτεΐνης, αποδίδει 78 θερμίδες και είναι γεμάτο βιταμίνες, ιχνοστοιχεία, αντιοξειδωτικά και καλά λιπαρά. 
 Aμύγδαλα
Μια χούφτα αμύγδαλα (περί τα 28 γραμμάρια) περιέχουν 6 γραμμάρια πρωτεΐνης, αποδίδουν 161 θερμίδες και είναι πλούσια σε φυτικές ίνες, βιταμίνη Ε και μαγνήσιο.
 Στήθος κοτόπουλου
Ένα στήθος κοτόπουλου χωρίς την πέτσα περιέχει 53 γραμμάρια πρωτεΐνης, αποδίδει 284 θερμίδες και αποτελεί μία από τις πλέον άπαχες κρεατοφαγικές λύσεις. 
 Βρώμη
Από τα πιο υγιεινά δημητριακά, η βρώμη μας χαρίζει φυτικές ίνες, μαγγάνιο, μαγνήσιο, θειαμίνη (βιταμίνη Β1), ενώ μισή κούπα ωμής βρώμης για πρωινό μας δίνει 13 γραμμάρια πρωτεΐνης και 303 θερμίδες.
 Τυρί cottage
Αν δεν θέλετε να στερηθείτε το τυρί αλλά είστε σε διατροφή, επιλέξτε τυρί τύπου cottage που δεν έχει πολλά λιπαρά και θερμίδες (194 ανά κούπα), ενώ θα σας δώσει 27 γραμμάρια πρωτεΐνης, μαζί με στοιχεία όπως ασβέστιο, φώσφορο, σελήνιο και βιταμίνη Β12.
 Γιαούρτι
Το κλασικό άπαχο ελληνικό γιαούρτι μας δίνει 17 γραμμάρια πρωτεΐνης και 100 θερμίδες ανά κεσεδάκι, ενώ έχει την ιδιότητα να μας κρατά χορτάτους για περισσότερη ώρα. Το πλήρες γιαούρτι έχει επίσης μεγάλη ποσότητα πρωτεΐνης, αλλά περισσότερα λιπαρά και θερμίδες. 
 Γάλα
Μια κούπα πλήρους γάλακτος θα μας «φορτώσει» με 149 θερμίδες, αλλά και με 8 γραμμάρια πρωτεΐνης, ενώ θα μας χαρίσει ασβέστιο, φώσφορο και ριβοφλαβίνη.
 Μπρόκολο
Είναι πλούσιο σε βιταμίνη C, K, φυτικές ίνες και κάλιο, έχει ιδιότητες που το έχουν κατατάξει στα super foods με αντικαρκινική δράση, ενώ μια μερίδα μπρόκολου (100 γραμμαρίων) περιέχει 3 γραμμάρια πρωτεΐνης και αποδίδει μόλις 31 θερμίδες. 
 Άπαχο βοδινό κρέας
Από το «κόκκινο» κρέας, το άπαχο βοδινό (με 10% λίπος) είναι ίσως η καλύτερη λύση για να πάρετε ζωική πρωτεΐνη (22 γραμμάρια ανά μερίδα) με 185 θερμίδες. Παράλληλα, εκμεταλλεύεστε τον αιμικό σίδηρο και παίρνετε βιταμίνη Β12 και άλλα σημαντικά θρεπτικά στοιχεία. 
 Τόνος
Έχει λίγα λιπαρά και θερμίδες και σε κονσέρβα τόνου σε νερό βρίσκουμε 39 γραμμάρια πρωτεΐνης με μόλις 179 θερμίδες. Σημειώστε ότι παράλληλα παίρνουμε και πολύτιμα ω-3 λιπαρά. 
 Άλλες πηγές πρωτεΐνης
Πηγές υψηλής ποιότητας θεωρούνται και τα υπόλοιπα ψάρια, πουλερικά και ξηροί καρποί πέρα από αυτά που αναφέραμε πιο πάνω. Μέσης ποιότητας πηγές θεωρούνται η σόγια, το ρύζι, τα όσπρια, τα δημητριακά, το ψωμί και η πατάτα. Θυμηθείτε ότι αυτές οι πηγές με κατάλληλους συνδυασμούς μπορούν να αποδώσουν πρωτεΐνη υψηλής ποιότητας –
π.χ. φασόλια με ρύζι, αρακάς με καλαμπόκι, ψωμί με φακές, πατάτες με γάλα, δημητριακά με γάλα.
Σύμφωνα με το iatronet.gr, η συνιστώμενη πρόσληψη για ενήλικες είναι 1 γραμμάριο πρωτεΐνης ανά κιλό σωματικού βάρους κάθε μέρα. 
 
 
 

KOTTATIS NATURAL MASTIC PRODUCTS Προϊόντα Μαστίχας


Η οικογενειακή επιχείρηση KOTTATIS NATURAL MASTIC PRODUCTS ιδρύθηκε το 2012 από 2 αδέλφια, τον Βασίλη και το Μάνο Κωττάτη στον μεσαιωνικό οικισμό Πυργί, στο μεγαλύτερο μαστιχοχώρι της Χίου στην καρδιά της παραγωγής της μαστίχας!
Δραστηριοποιείται στην παρασκευή, μεταποίηση και εμπορία προϊόντων μαστίχας.

Η οικογένεια θέλησε να δημιουργήσει παραδοσιακά προϊόντα με σεβασμό στο περιβάλλον και την παράδοση του τόπου. Επιδίωξή τους ήταν όποιος δοκιμάζει τα προϊόντα KOTTATIS να αισθάνεται ότι κάνει μια βόλτα στους ευλογημένους μαστιχότοπους της Νότιας Χίου! Άλλωστε η καλύτερη προώθηση ενός τόπου είναι τα προϊόντα του και σε πείσμα
των καιρών η εταιρεία ΚΩΤΤΑΤΗΣ επιμένει να προσπαθεί με ελπίδα, όραμα και υπευθυνότητα!

 
 
 
 

Τα καθημερινά προϊόντα που περιέχουν φοινικέλαιο

Μπορεί να μην το ξέρετε, αλλά το φοινικέλαιο εμπεριέχεται σε πολλά από τα προϊόντα που καταναλώνετε και χρησιμοποιείτε κάθε μέρα. Το φοινικέλαιο είναι ένα εδώδιμο έλαιο, που τις τελευταίες μέρες έχει έρθει στην επικαιρότητα κάτω από ένα φως αμφισβήτησης και έριδος, μετά από πρόσφατες αναφορές ότι είναι πιθανώς καρκινογόνο, όταν υπόκειται σε υψηλές θερμοκρασίες κατά την επεξεργασία του.
Και ενώ ορισμένοι κατασκευαστές τροφίμων έχουν απαγορεύσει το φοινικέλαιο, ο ιταλικός γίγαντας Ferrero υπερασπίζεται την χρήση του φοινικελαίου στα προϊόντα του και ειδικά στη Nutella, λέγοντας ότι “εγγυάται την ασφάλεια των προϊόντων Ferrero στους καταναλωτές”.
Τι είναι ακριβώς το φοινικέλαιο
Το φοινικέλαιο είναι ένα είδος φυτικού ελαίου που προέρχεται από τους καρπούς του φοίνικα και έχει κερδίσει μεγάλη δημοφιλία μεταξύ των παραγωγών τροφίμων, καθώς υπάρχει μια αυξανόμενη τάση μεταξύ των καταναλωτών για προϊόντα με φυσικά συστατικά και μόνον.
Αυτό το εδώδιμο έλαιο είναι το πρώτο σε κατανάλωση αυτήν τη στιγμή στον κόσμο. Υπολογίζεται ότι η συνολική αξία του κλάδου εξαγωγής, επεξεργασίας και χρήσης του φοινικελαίου ήταν 65,73 εκατομμύρια δολάρια το 2015 και αναμένεται να φθάσει τα 92,84 εκατομμύρια δολάρια το 2021, σύμφωνα με πρόσφατη έκθεση της Zion Market Research το Δεκέμβριο του 2016.
Ποιο ειναι το πρόβλημα με το φοινικέλαιο
Τον Μάιο του 2016, η Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων (EFSA) δημοσίευσε μια έρευνα με την οποία ενημέρωνε ότι προσμείξεις στο φοινικέλαιο εγείρουν πιθανές ανησυχίες για την υγεία σε όλους τους τομείς. Το επιστημονικό πάνελ της EFSA διαπίστωσε ότι ο κύριος κίνδυνος για καρκίνο αφορά τα τους γλυκιδυλεστέρες (είδος λιπαρών οξέων) που σχηματίζονται κατά τη διάρκεια της επεξεργασίας τροφίμων, ή όταν το φοινικέλαιο διυλίζεται σε θερμοκρασίες πάνω από 200 °C.
“Υπάρχουν επαρκείς αποδείξεις”, ότι οι γλυκιδυλεστέρες ενέχουν κίνδυνο πρόκλησης καρκίνου, δήλωσε τον Μάιο του 2016 η Helle Knutsen, πρόεδρος της επιτροπής εμπειρογνωμόνων της EFSA για τις μολυσματικές προσμείξεις στην τροφική αλυσίδα.
Επιπροσθέτως, υπάρχουν μεγάλες αντιδράσεις από περιβαλλοντικές ομάδες εδώ και χρόνια, κυρίως στην Ασία, σχετικά με την διαδικασία περισυλλογής και εξαγωγής του φοινικελαίου.
Σύμφωνα με τις ομάδες αυτές, οι παραγωγοί φοινικελαίου έχουν καταστρέψει τεράστιες εκτάσεις τροπικών δασών τις οποίες έχουν αντικαταστήσει με φυτείες για φοινικέλαιο. Αυτή η μη βιώσιμη πρακτική παραγωγής φοινικελαίου πλήττει τη γη και θέτει σε κίνδυνο τα ζώα, σύμφωνα με το Παγκόσμιο Ταμείο για τη Φύση (World Wildlife Fund – WWF).
Πώς μπορώ να ξέρω αν μπορώ να χρησιμοποιήσω κάποια προϊόντα που περιέχουν φοινικέλαιο;
Πάρα πολλά καθημερινά προϊόντα περιέχουν φοινικέλαιο. Χρησιμοποιείται σε γλυκά, οδοντόκρεμες, καλλυντικά, σαμπουάν, σαπούνια και ψημένα αγαθά, για να αναφέρουμε ενδεικτικά μόνο μερικά από αυτά.
Σύμφωνα με το WWF το φοινικέλαιο μπορεί να “κρύβεται” με διάφορες ονομασίες, που κυμαίνονται από την κοινή ονομασία “φυτικά έλαια” έως και “παλμιτική αλκοόλη”, ή “φοινικική αλκοόλη” (palm tree = φοίνικας).
Δείτε την σχετική λίστα με καθημερινά προϊόντα που μπορεί να περιέχουν φοινικέλαιο:
•    Κραγιόν: Το φοινικέλαιο χρησιμοποιείται στο κραγιόν καθώς διατηρεί το χρώμα καλύτερα, δεν λιώνει σε υψηλές θερμοκρασίες, έχει μια ομαλή εφαρμογή και ουσιαστικά καμία γεύση.
•    Ζύμες για πίτσα: Προστίθεται τόσο στις κατεψυγμένες, όσο και στις νωπές ζύμες για πίτσα, για να μην κολλάνε μεταξύ τους και για να ενισχύσει την υφή τους.
•    Σαμπουάν: Χρησιμοποιείται ως μαλακτικό μέσο που βοηθά στην επαναφορά των φυσικών ελαίων των μαλλιών, που έχουν χαθεί από τα μαλλιά από την χρήση άλλων σαμπουάν.
•    Παγωτά: Κάνει το παγωτό πιο λείο και κρεμώδες.
•    Απορρυπαντικά: Επεξεργάζεται για να δημιουργήσει σαπούνια, σκόνη πλυσίματος και άλλα προϊόντα καθαρισμού.
•    Μαργαρίνη: Χρησιμοποιείται στην μαργαρίνη, επειδή παραμένει σε στερεά κατάσταση σε θερμοκρασία δωματίου και είναι απαλλαγμένο από τρανς λιπαρά.
•    Σοκολάτα: Δίνει μια πιο λεία και λαμπερή εμφάνιση σε κάποια προϊόντα σοκολάτας και τα προστατεύει από το λιώσιμο.
•    Μπισκότα: Σε ημι-στερεά κατάσταση σε θερμοκρασία δωματίου, το φοινικέλαιο χρησιμοποιείται για να δώσει στα ψημένα προϊόντα μια κρεμώδη γεύση και υφή.
•    Βιοκαύσιμα: Κάποια βιοκαύσιμα παράγονται από φοινικέλαιο.
•    Σαπούνια: Το φοινικέλαιο χρησιμοποιείται λόγω της ιδιότητάς του να απομακρύνει άλλα έλαια και βρωμιές από τα μαλλιά και το δέρμα, ενώ ταυτόχρονα ενυδατώνει.
•    Συσκευασμένα προϊόντα άρτου: Χρησιμοποιείται ευρέως, επειδή παραμένει σε στερεά κατάσταση σε θερμοκρασία δωματίου, είναι εύχρηστο στην διαδικασία ψησίματος και έχει χαμηλό κόστος.
Πηγή: iatropedia.gr
 
 
 

Τι διαφορά έχει το ούζο, η τσικουδιά, το τσίπουρο και η ράκη;

Ούζο, τσικουδιά, τσίπουρο, ράκη. Τα ελληνικά ποτά διατηρούν το δικό τους φανατικό κοινό που τα προτιμά έναντι των ξενόφερτων αλκοολούχων. Η ιστορία τους, άλλωστε, στον ελλαδικό χώρο χρονολογείται αιώνες πίσω.
 Πόσοι όμως γνωρίζουν τι διαφορές έχουν ως προς τη σύσταση, αλλά και την παραγωγή τους;
Σαντορίνη, αποστολή: Ματθαίος Παπαοικονόμου-Σιδέρης
Ο Λουκάς Λυγνός, ιδιοκτήτης της ποτοποιίας – αποσταγματοποιίας «Κάναβα Σαντορινή», αναλαμβάνει να μας μυήσει στα μυστικά των ελληνικών ποτών. Η βιοτεχνία του παράγει ούζο, τσικουδιά, καθώς κι άλλα λικέρ. Για την ακρίβεια, η «Κάναβα Σαντορίνη» βγάζει το μοναδικό ούζο του νησιού.
Κίνηση αρκετά τολμηρή, δεδομένου ότι μερικά ναυτικά μίλια μακρύτερα βρίσκεται το νησί που το όνομά του έχει ταυτιστεί όσο κανενός άλλου με το ούζο. Μιλάμε φυσικά για τη Λέσβο και το Πλωμάρι.
Ο Λουκάς, ωστόσο, πιστεύει πως το προϊόν που παράγει, έχει τις δικές του αρετές. «Κάθε τόπος έχει και τα δικά του χαρακτηριστικά. Εμείς καταφέραμε να βάλουμε πινελιές από τη θηραϊκή γη, όπως τη χρήση σταφίδας, κι αυτό του δίνει μια ιδιαίτερη γεύση», εξηγεί, δίχως καμία διάθεση αυταρέσκειας. Ο ίδιος χρησιμοποιεί για το ούζο μια συνταγή από τη Σμύρνη, που φυσικά δεν αποκαλύπτει.
«Ο πατέρας μου ξεκίνησε από το ’66-’69 να πειραματίζεται και έφτιαχνε ούζο. Ήταν ναυτικός και κάποια στιγμή έφτασε στα χέρια του μια παλιά σμυρνέικη συνταγή από έναν παππού. Οι ρίζες της συνταγής είναι πάρα πολύ παλιές και την ίδια χρησιμοποιούμε ακόμη και σήμερα, παρόλα τα σύγχρονα μέσα και μηχανήματα».
«Ούζο, το κατεξοχήν ελληνικό προϊόν»
Ρωτώντας για την προέλευση του ούζου, μαθαίνουμε ότι «είναι το κατεξοχήν ελληνικό προϊόν».
 «Οι ρίζες του είναι πανάρχαιες», προσθέτει ο Λουκάς.
  Στο ερώτημα τι προτιμούν οι ξένοι τουρίστες, μεταξύ ούζου και τσικουδιάς, ο ίδιος εμφανίζεται κατηγορηματικός: «Ο κόσμος αγοράζει κυρίως ούζο. Είμαστε σε ένα τουριστικό νησί. Το ούζο είναι εξ ολοκλήρου ελληνικό προϊόν. Οπότε ο επισκέπτης που έρχεται στην Ελλάδα, θέλει να δοκιμάσει ένα καθαρά ελληνικό προϊόν».
Πώς γίνεται όμως η παραγωγή του; «Παίρνουμε καθαρή αλκοόλη γεωργικής προέλευσης την οποία την τροφοδοτεί το κράτος. Εμείς παίρνουμε την αλκοόλη και την αρωματίζουμε. Τη βάζουμε στο καζάνι και προσθέτουμε το γλυκάνισο και διάφορα αρωματικά βότανα.
Γίνεται ο βρασμός κι έτσι παίρνεις τα αρωματικά που έχεις προσθέσει. Ο ατμός υγροποιείται και παίρνουμε το αποτέλεσμα που θέλουμε», εξηγεί ο Λουκάς
Αξίζει να σημειωθεί ότι το ούζο του Λουκά έχει διακριθεί και στο εξωτερικό, αποσπώντας μάλιστα χρυσό μεταλλείο σε διαγωνισμό στη Γερμανία. «Κάποιος φίλος που πιστεύει στα προϊόντα μας, έστειλε το δικό μου και πήρε το χρυσό μετάλλιο ανάμεσα σε πολλά ούζα.
Αυτό άνοιξε πολλές πόρτες. Σιγά-σιγά άρχισαν να παίρνουν τηλέφωνο από τη Γερμανία και να ρωτούν “πού μπορούμε να το βρούμε;” Δεν χρειάστηκε καμία προώθηση. Η καλύτερη προώθηση είναι η ποιότητα του προϊόντος και ο καταναλωτής που το δοκιμάζει», λέει ο ιδιοκτήτης της βιοτεχνίας, αν και όπως διευκρινίζει το 90% της παραγωγής καταλήγει στη Σαντορίνη και μόνο το 10% σε Αθήνα και εξωτερικό.
Τι διαφορά έχει το ούζο με την τσικουδιά;
Ωστόσο, ο Λουκάς Λυγνός δεν περιορίζεται στο ούζο. Αυτό φανερώνει άλλωστε και ο χαρακτηρισμός της βιοτεχνίας «Κάναβα Σαντορινή» ως ποτοποιία – αποσταγματοποιία: Ποτοποιία λόγω της παραγωγής ούζου και λικέρ και αποσταγματοποιία λόγω της τσικουδιάς, κάτι που μας φέρνει στη διαφορά των δύο παραδοσιακών ποτών.
Ο Λουκάς αναλαμβάνει να εξηγήσει: «Η διαφορά με το ούζο, είναι ότι το ούζο είναι 70% απόσταγμα, ενώ η τσικουδιά είναι 100% απόσταγμα, την παράγουμε εμείς. Το υπόλοιπο 30% στο ούζο είναι με προσθήκη νερού».
Σε αντίθεση λοιπόν με το ούζο, που ο ίδιος παίρνει έτοιμη την αλκοόλη, για την τσικουδιά αναλαμβάνει να την παρασκευάσει ο ίδιος με πρώτη ύλη όσα μένουν μετά τη διαδικασία της οινοποίησης, δηλαδή τα στέμφυλα και υπολείμματα του κρασιού. «Η απόσταξη συνδέεται με την οινοποίηση.
Χωρίς οινοποίηση δεν υπάρχει απόσταξη καθώς όλα τα προϊόντα μας παράγονται από τα στέμφυλα. Παρόλο που εγώ δεν παράγω κρασί, παίρνω τα υπολείμματα του σταφυλιού ή τα υπολείμματα του κρασιού, την οινολάσπη, ή και το κρασί ακόμη -τις “πιέσεις”- και τα αποστάζω».
Δείχνοντάς μας το αποστακτήριο, συνεχίζει: «Βάζουμε τα στέμφυλα που έχουν γύρω στους 11-12% βαθμούς αλκοόλη και θα βγάλουμε το αποτέλεσμα που θέλουμε με το βρασμό, καθώς το οινόπνευμα που είναι ελαφρύ, είναι εκείνο που φεύγει πρώτο. Γίνεται ατμός.
Ελέγχουμε τη θερμοκρασία του ατμού πάνω από τα φινιστρίνια, ώστε να μην περάσουν κατάλοιπα από το οινόπνευμα. Ο ατμός πηγαίνει μέσα στον ‘λουλά,’ στον ψύκτη. Εκεί ψύχεται και περνά στις δεξαμενές αυτόματα».
Το αποστακτήριο ήταν σφραγισμένο καθώς η διαδικασία εποπτεύεται από τις αρμόδιες αρχές. «Το τελωνείο θα έρθει να το ξεσφραγίσει ώστε να πάρουμε το προϊόν. Όταν κάνεις παραγωγή σου έχουν ανοιχτή την πόρτα του καζανιού. Είναι το φορολογικό καθεστώς…»
Τσικουδιά, τσίπουρο και ράκη (ή ρακί)
Ακούγοντας τον Λουκά να αναφέρεται στην τσικουδιά, η συζήτηση έρχεται στο… προαιώνιο ερώτημα: τι διαφορά έχει η τσικουδιά, το τσίπουρο και η ράκη; «Είναι η προσωπική μου άποψη», σπεύδει να επισημάνει ο Λουκάς πριν δώσει μιαν απάντηση.
«Υπάρχει ένας διχασμός. Ο χώρος που βγαίνει η τσικουδιά λέγεται ρακιδιό. Έτσι στην Κρήτη το ονόμασαν ρακή. Η τσικουδιά, το τσίπουρο και η ράκη είναι για μένα το ίδιο ακριβώς πράγμα. Η διαφορά στο τσίπουρο είναι ότι παλιά πρόσθεταν μέσα δεύτερο προϊόν εκτός από σταφύλι για να κάνουν βρασμό, πχ. γλυκάνισο, πορτοκάλι, μαστίχα. Όταν λοιπόν δεν είναι από καθαρό σταφύλι, τότε λέγεται τσίπουρο. Απλώς στη Βόρεια Ελλάδα το έχουν κάνει τώρα τσίπουρο με γλυκάνισο, τσίπουρο χωρίς γλυκάνισο. Το τσίπουρο χωρίς γλυκάνισο, η τσικουδιά και η ρακή είναι ακριβώς το ίδιο πράγμα».
Στο ερώτημα γιατί ονομάζει το δικό του προϊόν «τσικουδιά», εξηγεί ότι «εδώ στη Σαντορίνη, τα υπολείμματα του σταφυλιού, τα στέμφυλα, τα λέγαν τσίκουδα. Η νομοθεσία μάς έδωσε την επιλογή “τσίπουρο ή τσικουδιά” έτσι κι εγώ κράτησα αυτή την ονομασία».
Οι δεξαμενές αποθήκευσης, η εμφιάλωση και τα γαλλικά βαρέλια παλαίωσης
Συνεχίζοντας την ξενάγηση στη βιοτεχνία «Κάναβα Σαντορίνη», αφήνουμε τα αποστακτήρια -τα οποία σημειωτέον μπορούν να δουν οι επισκέπτες του μουσείου που ο Λουκάς έχει φτιάξει- και πηγαίνουμε στο χώρο των δεξαμενών και της εμφιάλωσης.
Το προϊόν της απόσταξης θα μεταφερθεί στις δεξαμενές όπου στην περίπτωση του ούζου θα «κάτσει» για έναν με ενάμιση μήνα προκειμένου να «ηρεμήσει» και να δέσουν τα υλικά του.
Από εκεί, θα οδηγηθεί στα ειδικά φίλτρα και κατόπιν είτε στα εμφιαλωτικά μηχανήματα για να γεμιστούν χειροκίνητα ορισμένα μπουκάλια με ιδιαίτερο σχήμα, είτε στην αυτόματη γραμμή εμφιάλωσης όπου τα μπουκάλια πλένονται, γεμίζονται, σφραγίζονται και τοποθετείται η ετικέτα.
Ένα μέρος της τσικουδιάς, ωστόσο, δεν θα καταλήξει στα μπουκάλια, αλλά σε βαρέλια γαλλικής κατασκευής, στον χώρο παλαίωσης. Εκεί θα παραμείνει για μερικά χρόνια προκειμένου να βγει ένα ιδιαίτερο προϊόν. «Έχουμε μια ποικιλία γαλλικών βαρελιών διαφόρων εταιριών, με το καθένα να αφήνει τα δικά του στοιχεία, τα δικά του χαρακτηριστικά. Παίρνουμε από όλα τα βαρέλια το ποσοστό που θέλουμε ώστε να έχει το γευστικό αποτέλεσμα που θέλουμε και κάνουμε ένα χαρμάνι από 5-7 βαρέλια».
Με ή χωρίς πάγο;
Πριν τελείωσε η ξενάγηση, μένουν δύο ερωτήματα να απαντήσει ο Λουκάς. «Ούζο ή τσικουδιά;» είναι το πρώτο.
«Αναλόγως την εποχή κι αναλόγως τον μεζέ που έχεις. Το καλοκαιράκι περισσότερο το ούζο, το χειμώνα τσικουδιά».
«Με ή χωρίς πάγο;» το επόμενο ερώτημα.
«Το ούζο πάντα θέλει πάγο. Πρέπει να μπει πρώτα το νεράκι και μετά ο πάγος ώστε να μην ψυχθεί απότομα και διαχωριστεί ο γλυκάνισος και να το πιεις πριν λιώσει ώστε να μην αλλοιωθεί η γεύση», εξηγεί ο ειδικός, έναν χαρακτηρισμό που ο ίδιος μάλλον δε θα αποδεχόταν. «Δεν υπάρχουν απόλυτοι γνώστες. Καθημερινά διδασκόμαστε και μαθαίνουμε κι εμείς. Κανένας δεν γεννήθηκε και τα ξέρει όλα».
Περισσότερα για τη διαδικασία της απόσταξης, όπως γίνεται σήμερα, αλλά και στις αρχές του προηγούμενου αιώνα, μπορεί κανείς να μάθει εάν επισκεφτεί το μουσείο του Λουκά Λυγνού στην «Κάναβα Σαντορίνης».
 
 
 
 

Τα τρία “λευκά δηλητήρια” στην διατροφή σας

Οι τροφές που καταναλώνετε κάνουν τη διαφορά, όταν πρόκειται για την υγεία σας. Η προσεκτική διατροφή μπορεί όχι μόνο να μειώσει τις επιπτώσεις πολλών παθήσεων, αλλά και να ενισχύσει τον οργανισμό σας απέναντι σε μελλοντικούς κινδύνους. 
 Κάθε διατροφολόγος θα σας πει ότι ένα από τα πιο σημαντικά βήματα σε ένα πιο υγιεινό τρόπο ζωής είναι να βάλετε αρκετές φυτικές ίνες στα γεύματά σας.
Αυτό δεν απαιτεί κάποια σημαντική αλλαγή στις συνήθειές σας, ούτε οποιοδήποτε συμπλήρωμα. 
 Το κόλπο είναι να αποφύγετε τα τρία “λευκά δηλητήρια” και να τα αντικαταστήσει με υγιεινά ισοδύναμά τους. Τα τρία “λευκά δηλητήρια” στην διατροφή σας είναι: 
 
-Λευκό αλεύρι: αντικαταστήστε το με αλεύρι ολικής άλεσης. Περιέχει όλες τις βιταμίνες, ανόργανα άλατα, πρωτεΐνες και φυτικές ίνες που έχει το σιτάρι. Αντικαταστήστε το λευκό ψωμί με ψωμί ολικής αλέσεως. Κάνετε το ίδιο πράγμα με τα ζυμαρικά.
 -Λευκό ρύζι: Μπορείτε να το αντικαταστήσετε με καστανό και άγριο ρύζι. Οι άνθρωποι που επιλέγουν το καστανό ρύζι αντί για το λευκό έχουν χαμηλότερη πίεση αίματος και μικρότερο κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη. Είναι μια απλή αλλαγή που μπορεί να δώσει σημαντικά οφέλη.
 -Λευκή ζάχαρη: Αντί για ένα σνακ γεμάτο ζάχαρη, προτιμήστε ένα φρούτο. Και αντί της προσθήκης ζάχαρης στο πρωινό ή στο επιδόρπιο σας, προσθέστε μερικά φρούτα, όπως τα βατόμουρα. Η ενίσχυση από τα αντιοξειδωτικά θα ενισχύσει το κυκλοφορικό σας σύστημα.
Οι επιπλέον φυτικές ίνες θα σας βοηθήσουν να χάσετε βάρος, επειδή θα σας κάνουν να νιώθετε “χορτάτοι”. Επίσης, η αργή απελευθέρωση της ενέργειας από τα φρούτα θα σας κρατήσει γεμάτους ενέργεια για περισσότερες ώρες.
 
 
 
 
 

Αλήθεια δεν παχαίνει το αβοκάντο; Εγώ άλλα ήξερα...

Χρησιμοποιείται όλο και περισσότερο και στην Ελλάδα για μια σειρά από σαλάτες και σάλτσες με την ξεχωριστή και διακριτική γεύση του αβοκάντο. Ποιος δεν έχει δοκιμάσει την δροσερή γουακαμόλε; 
 Ισχύει όμως πως το αβοκάντο είναι ιδιαίτερα παχυντικό και θα έπρεπε να καταναλώνεται με μέτρο;
 Ο διαιτολόγος - διατροφολόγος Νικόλαος Κριαράς διαλευκαίνει τα πράγματα γύρω από το αβοκάντο
 Τελικά το αβοκάντο είναι λαχανικό ή φρούτο;  
 To αβοκάντο, θεωρείται φρούτο και όχι λαχανικό, όπως εσφαλμένως διατυπώνεται σε ορισμένες βιβλιογραφίες.Έρευνες, περί της διατροφικής αξίας του, αναφέρουν ότι είναι πλούσιο σε λιπαρά, εξ'ου και το ότι σε ορισμένες περιοχές ονομάζεται και βουτυροδέντρο. Η εσφαλμένη διατύπωση του αβοκάντο ως λαχανικό, έγκειται στο γεγονός ότι χρησιμοποιείται στις σαλάτες ή ότι καταναλώνεται σαν ορεκτικό.
 Αληθεύει πως έχει πολλά λιπαρά;
 Η άποψη για την πλούσια περιεκτικότητα σε λιπαρά, δεν εκφράζεται αληθώς. Στην ουσία, περιλαμβάνει τα απαραίτητα μόνοακόρεστα λιπαρά οξέα, τα οποία δρουν προστατευτικά στην υγεία του ανθρώπινου οργανισμού. Πολύς κόσμος νομίζει ότι τα αβοκάντο είναι παχυντικά, αλλά στην πραγματικότητα είναι πλούσια σε ωφέλιμα για την υγεία βασικά λιπαρά οξέα (EFAs). Τα οξέα αυτά συμβάλλουν στην ρύθμιση του σωματικού βάρους και του μεταβολισμού, την ορμονική ισορροπία, καθώς και την ποιότητα των μαλλιών, του δέρματος και των νυχιών.
 Δηλαδή μπορώ να τρώω όσο θέλω;
 Όπως όλα τα τρόφιμα, έτσι και το αβοκάντο πρέπει να καταναλώνεται με μέτρο, προκειμένου να παρέχει τις ευεργετικές του ιδιότητες και μόνο. Για να μην εμφανισθεί, αυξημένο σωματικό βάρος απο την τακτική λήψη του, προτείνεται να καταναλώνεται μόλις το 1/8 του αβοκάντο, το οποίο αποδίδει μόλις 45 θερμίδες και παράλληλα δεν επηρεάζει τις  ευεργετικές του ιδιότητες.
  Πώς μπορεί να βοηθήσει η κατανάλωση αβοκάντο στην υγεία;
 Τo αβοκάντο προστατεύει το παχύ έντερο απο την εμφάνιση του καρκίνου, την καρδιά απο τις διάφορες καρδιαγγειακές παθήσεις και συμβάλει ώστε οι ορμόνες να βρίσκονται σε πλήρη ισορροπία.
 
Τα αβοκάντο έχουν επίσης αντιοξειδωτικές ιδιότητες. Οι αντιοξειδωτικές ουσίες που περιέχουν επιβραδύνουν την διαδικασία του γήρατος ενώ έχουν και βιταμίνες του συμπλέγματος Β, οι οποίες συμβάλλουν στην καταπολέμηση του στρες.
Ειδικά η βιταμίνη Β6 βοηθεί και στην καταπράυνση των συμπτωμάτων του προεμμηνορροϊκού συνδρόμου. To αβοκαντο, είναι πλούσιο στο σύμπλεγμα βιταμινών Β, όπου προστατεύει τον ανθρώπινο οργανισμό απο την οξείδωση των ελεύθερων ριζών-stress.
 Επίσης, αξίζει να σημειωθεί ότι λόγω της υψηλής περιεκτικότητας σε μόνοακόρεστα λιπαρά οξέα, δρα προστατευτικά μειώνοντας την κακή χοληστερόλη και την αρτηριακή πίεση του αίματος.
 Λόγω της αντίφλεγμονοδης δράσης του, στηρίζεται το γεγονός ότι προλαμβάνει ή ανακουφίζει τον πόνο απο φλεγμονωδη ή αυτοανοσα νοσήματα, όπως η αρθρίτιδα.
 Και ένα διατροφικό - μαγειρικό tip: Ο διαιτολόγος διατροφολόγος συστήνει: "Αν καταναλώνεις το αβοκάντο σε σαλάτα, να το συνοδεύεις με πηγή φολικου οξεος ή βιταμίνης C, όπως είναι to λεμόνι, με σκοπό την πλήρη και ταχύτατη απορρόφηση του από τον οργανισμό.
 
 
 
 
Subscribe to this RSS feed
close

Γραφτείτε για να Είμαστε σε Επαφή!!

Ενημερωθείτε για καινούρια και ήδη υπάρχοντα ποιοτικά ελληνικά προϊόντα

Δείτε τους Όρους Χρήσης /Πολιτική Απορρήτου
Μπορείτε να διαγραφείτε από την ενημερωτική λίστα μας αυτόματά ανά πάσα στιγμή